एक वेळ अशी आली
पिल्लु पडत होते खाली
तेव्हा आई जागी झाली
बाबाची झोप ही उडाली
आई - बाबाचा तो जीव
झाला होता कासावीस
थर - थर कापत होते
त्याचे इवलुसे पिस
आईने धरले त्याला चोचीत
सारखी राहीली वर खेचीत
बाबाने ही लावले पाठबळ
पिल्लु पाही त्यांची ती तळमळ
आई-बाबा चा तो सांभाळ
कधी नाहीं विसरु शकणार
जेव्हा जेव्हा आठवताल ते
तेव्हा तेव्हा डोळे रडणार
- अमि
No comments:
Post a Comment